Bodsalet med pølser, is, brus og snop har lenge vore ein viktig del av 17. mai-feiringa i Bergen.
Bodsalet med pølser, is, brus og snop har lenge vore ein viktig del av 17. mai-feiringa i Bergen. Allereie på 1800-talet kunne ein lese i avisene korleis butikkane heldt stengt på nasjonaldagen, medan torgkoner fekk løyve til å selje snop til dei feststemte innbyggjarane i byen. Med tida blei bodene på Festplassen og i Byparken reserverte for lag og organisasjonar, som fekk eit kjærkome høve til å tene pengar på sal av enkle varer til store folkemengder.
Bodsalet har ofte vore i endring. Under 150-årsdagen for Grunnlova i 1964 var det til dømes ekstra godt sal for bodene, men ikkje berre av tradisjonelle varer. Det blei òg selt mange populære solhattar «made in Italy». Dette blei dei uoffisielle 17. mai-hattane dette året. Slik speglar bodsalet òg skiftande trendar og impulsar utanfrå, samstundes som det held fast ved det tradisjonelle.
Frå byrjinga av 1990-talet skjedde det derimot store endringar. Interessa frå frivillige lag og organisasjonar minka, og mykje av bodsalet blei teke over av innvandrarar som førte nye mattradisjonar med seg. Pølser, is og brus var dermed ikkje lenger den einerådande menyen. I bodene rundt Festplassen dukka det opp eit langt meir variert utval, med mellom anna vietnamesiske vårrullar, chilenske empanadas og tamilsk mat som nye og populære innslag i feiringa. Desse rettane bidrog til å gi nasjonaldagsfeiringa i byen eit meir internasjonalt preg, samstundes som dei raskt blei ein naturleg del av den moderne bergenske 17. mai-opplevinga.
Dette viser korleis bodsalet har utvikla seg i takt med den stadig meir mangfaldige befolkninga i byen. Frå enkle utsal drivne av torgkoner i gamle dagar til det mangfaldige og internasjonale mat- og varetilbodet i dag, fortel bodsalet historia om både kontinuitet og forandring i 17. mai-tradisjonane i Bergen.
